$type=ticker$snippet=hide$cate=0

अर्ध्या अवकाशाचा छळ

 कोरोनाकाळात सर्वंच क्षेत्रात मोठे नुकसान झाले. कोरोना काळात कर्ती माणसे घरी राहिली. त्यामुळे कुटुंबात आनंददायी वातावरण होते; परंतु ही एक बा...


 कोरोनाकाळात सर्वंच क्षेत्रात मोठे नुकसान झाले. कोरोना काळात कर्ती माणसे घरी राहिली. त्यामुळे कुटुंबात आनंददायी वातावरण होते; परंतु ही एक बाब झाली. कोरोनाकाळात संपूर्ण कुटुंबच घरांमध्ये अडकल्याने दैनंदिन आयुष्याचे गणित बिघडले. अनेकांच्या नोकर्‍यांवर गदा आली. रोजगाराचे साधन हिरावले गेले. या आरोग्य, आर्थिक चिंतेच्या कठीण काळात महिलांवरील अत्याचाराचे प्रमाणही वाढले. वर्षभरात महिलांवरील अत्याचारामध्ये प्रचंड वाढ झाल्याचे चित्र महिला आयोगाकडील तक्रारींवरून दिसले. 

23 हजार 722 महिलांनी मदतीसाठी आयोगाकडे धाव घेतली असून गेल्या सहा वर्षांतील तक्रारींचे हे सर्वाधिक प्रमाण आहे. महिला आयोगाकडे दाखल झालेल्या एकूण तक्रारींपैकी एक चतुर्थांश तक्रारी या घरगुती छळाच्या आहेत. उत्तर प्रदेशातून सर्वाधिक म्हणजे 11 हजार 872, दिल्लीत दोन हजार 635, हरयाणा एक हजार 266 आणि महाराष्ट्रातून एक हजार188 तक्रारी आयोगाकडे नोंदवल्या गेल्या. सात हजार 708 तक्रारी या सन्मानाने जगण्याच्या अधिकाराशी निगडित आहेत. पाच हजार 295 तक्रारी घरगुती छळाशी संबंधित आहेत. गुन्हे अन्वेषण विभाग, महिला आयोग किंवा राष्ट्रीय गुन्हे नोंदणी विभागाची आकडेवारी आली, की प्रत्येक वेळी महिलांवरील अत्याचाराचा विषय चर्चिला जातो; परंतु या तक्रारी कमी होतील, महिलांना सन्मानाचे जिणे जगता येईल, त्यांच्या आत्सन्मानाला ठेच पोचेल, असे काही होणार नाही, याची व्यवस्था करण्याबाबत चर्चा होत नाही आणि उपाययोजनाही केल्या जात नाही, ही दुर्दैवाची बाब आहे. गेल्या दोन महिन्यांपूर्वी महाराष्ट्र राज्य गुन्हे अन्वेषण विभागाने गुन्ह्यांचा अहवाल प्रसिद्ध केला आहे. त्यानुसार राज्यात 2018 या वर्षात महिलांवरील अत्याचारांच्या गुन्ह्यात 10.95 टक्के इतक्या प्रमाणात वाढ झालेली आहे. एवढेच नव्हे, तर राज्यातील एकूण गुन्ह्यांत 19.87 टक्के वाढ झाली आहे. त्यामुळे अन्य राज्यांच्या तुलनेत देशपातळीवर महाराष्ट्र सातव्या क्रमांकावर पोचले आहे. पुरोगामी महाराष्ट्राला हा कलंक आहे. सर्वाधिक गुन्हे मुंबई शहरात घडले आहेत. या गुन्ह्यांची संख्या सहा हजार 58 इतकी आहे. तर महिलांवरील अत्याचाराचे गुन्हे दाखल होण्याची टक्केवारी अमरावती शहरामध्ये सर्वाधिक आहे. देशात हुंडाबळीचे 200 गुन्हे दाखल असून गुन्हे दाखल होण्याच्या प्रमाणामध्ये राज्य बाराव्या क्रमांकावर आहे. 2018 मध्ये देशात 21 हजार 42 गुन्हे दाखल असून बलात्काराच्या गुन्ह्यांचे प्रमाण पाहता देशात महाराष्ट्र बाविसाव्या क्रमांकावर आहे. महिलांवरील अत्याचारांत दिवसेंदिवस वाढ होणे चिंताजनक आहे. एकविसाव्या शतकात एकीकडे महिला यशाची एकेक शिखरे गाठत असताना त्यांच्यावरील अत्याचारांत वाढ होणे हे अजिबातच योग्य नाही. महिला अबला, दुर्बख आहेत, म्हणून त्यांच्यावर अत्याचार होतात, की वर्चस्व गाजविण्याच्या पुरुषी मानसिकतेतून याचा विचार केला पाहिजे. मुळात घरातून जोपर्यंतच समानतेची शिकवण दिली जात नाही आणि महिलांचा आदर करण्याची, त्यांचा सन्मान राखण्याची शिकवण दिली जात नाही, तोपर्यंत महिलांवरील अत्याचार कमी होणार नाहीत. महिला अजिबातच दुर्बळ नाहीत. वेळप्रसंगी महिला ज्या कणखरपणे उभ्या राहतात, संकटांचा सामना करतात ते बघता त्यांना दुबळे म्हणणे, ही चूक आहे. जगात अनेक ठिकाणी महिलांवर नियंत्रण ठेवणे याला पुरुषीपणा मानतात. बाई आपले ऐकते यातच भूषण मानले जाते. कधी या उलट घडले, तर हा पुरुषी अहंकार प्रचंड दुखावतो. मग त्या बाईला मारहाण सुरू होते, घरात डांबून ठेवले जाते. काही प्रसंगांत तर थेट त्या संबंधित स्त्रीच्या अंगावर अ‍ॅसिड टाकून, तिला जाळून, तिच्यावर अत्याचार करून तिचा सूड (?) घेतला जातो. अत्याचार करण्याला काही ठोस कारणच हवे असते असे नाही किंवा स्त्रियांवर अत्याचार केवळ पुरुषच करत असतात असेही नाही. बायकाही बायकांवर अत्याचार करत असतात. सासू, नणंद हे घटक त्यात सहभागी असतात. लग्नात हुंडा दिला नाही, मनासारखे मानपान केले नाही, लग्नानंतर सुनेच्या माहेरच्यांनी मागण्या पूर्ण केल्या नाहीत. अशा कोणत्याही कारणावरून सूनेचा छळ केला जातो. ही कारणे नसतील, तर स्वयंपाक येत नाही, मोठ्याने बोलते, नोकरी करते..चारित्र्यच चांगले नाही, अशी कुठलीही कारणे चालतात. केवळ शारीरिकच छळ होतो, असे नाही, तर मानसिक छळाचे प्रमाणही अधिक असते. सतत टोचून बोलणे, टोमणे मारणे, माहेरच्या लोकांपासून - मुलांपासून, प्रसंगी पतीपासूनही दूर ठेवणे, उपाशी ठेवणे, कोणाशी बोलू न देणे.. अशा कितीतरी प्रकारे मानसिक छळ केला जातो. त्यातून तिचे मानसिक संतुलन ढळले आहे, असा निष्कर्ष काढला जातो. अनेकदा या छळामुळे, सततच्या या परिस्थितीमुळे बायका-मुली नैराश्याची शिकार होतात. विवाहित महिलांवरच अत्याचार होतात असे नाही. लहान मुलींवरही अत्याचार होऊ शकतात. त्याचे स्वरूप वेगवेगळे असू शकेल.

मुलगा वंशाला दिवा आणि मुलगी पणती असे जे संस्कार होतात, ते ही छळाला तितकेच जबाबदार असतात. वंशाचा दिवा वगैरे काहीही नसते आणि मुलीही आईवडीलांचा तितक्याच सन्मानाने सांभाळ करतात. दिवा फटफटतो. पणतीचे मात्र तसे नसते. हे एकदा बिंबवले, की स्त्री भ्रूणहत्येचे प्रमाण आपोआपव कमी होईल. कधी काही महिन्यांच्या बाळाच्याबाबतीत हे दुष्कृत्य घडते. बीडमधील सुदाम मुंडे प्रकरणात कितीतरी कळ्या उमलण्याअगोदरच खुडल्या. सांगलीतही तसेच घडले. प्रगत, सुशिक्षित समजल्या जाणार्‍या भागात मुलींच्या जन्माचे प्रमाण कमी असण्यामागेही बुरसटलेली विचारधारा कारणीभूत आहे. एकतर्फी प्रेमाच्या तर कितीतरी मुली शिकार होतात. अ‍ॅसिड हल्ला, जाळून टाकणे अशा अत्याचारांना हकनाक बळी पडतात. कोणाला प्रेमसंबंधांतून बाहेर पडायचे असते; पण अहंकारापुढे त्या बळी पडतात. रिंकू पाटीलपासून नागपूरपर्यंतच्या घटना पाहिल्या, तर आपल्यावर प्रेम नसलेल्यांना कोणाचीही होऊ न देण्याची सडकी मानसिकता जोपर्यंत जात नाही, तोपर्यंत असे प्रकार थांबणार नाहीत. अनेक मुलींना शिक्षणाची प्रचंड ओढ असते. शिकून मोठे व्हायचे असते; पण गावातील टवाळ मुले छेड काढतात किंवा काढतील, म्हणून त्यांना शाळाप्रवेशच नाकारला जातो. याच भीतीने त्यांची लवकर लग्ने करून दिली जातात. लग्न करून त्यांचा ‘त्रास’ संपत नसतो. उलट वाढतो. बहुतांश महिलांना या ना त्या प्रकारे त्रासांचा सामना कधी ना कधी केलेला असतो. प्रजा फौंडेशनने मुंबईत कायदा आणि सुव्यवस्थेचा लेखाजोखा मांडला आहे. सर्वांत धक्कादायक बाब म्हणजे महिला आणि लहान मुलांवर होणार्‍या अत्याचार्‍यांच्या घटनात मोठ्या प्रमाणात वाढ झाल्याचा धक्कादायक गौप्यस्फोट करण्यात आला आहे. 2014 ते 2019 पर्यंतचा हा अहवाल असून यामध्ये बलात्कार, छेडछाड आणि लैंगिक अत्याचारांच्या घटनांमध्ये जवळपास 51 टक्क्यांनी वाढ झाल्याचे नमूद करण्यात आले आहे. मुंबई शहरात गेल्या काही वर्षांची सरासरी पहिली तर लहान मुलांवर झालेल्या अत्याचारांच्या प्रकरणामध्ये जवळपास 69 टक्क्यांनी वाढ झालेली आहे. धक्कादायक म्हणजे या सगळ्या प्रकरणांपैकी 90 टक्के प्रकरणामध्ये बालकांवर अत्याचार करणारी व्यक्ती ही त्यांच्या परिचयाची असते. मुंबई हे महिला आणि बालकांसाठी सुरक्षित शहर म्हटले जात होते; परंतु या आकडेवारीने हा समज खोटा ठरविला आहे. या गुन्हेगारीवर अंकुश कसे ठेवता येणार हा सगळ्यात मोठा प्रश्‍न आहे.

Name

] ब्रेकिंग,852,Agralekh,3,desh,2,IPL 2020,19,Latest News,5568,letest News,588,Loksabha-2019,164,Maharashtra,108,Mumbai,41,New Window,210,News,316,sangli,2,satara,13,updates,453,Videsh,2,Vishesh,2,अर्थ,141,अहमदनगर,10021,औरंगाबाद,356,क्रीडा,675,दखल,666,देश,4188,नाशिक,779,पुणे,615,बीड,1425,बुलडाणा,2,बुलढाणा,863,ब्रेकिंग,15486,ब्रेकिंग न्युज,112,मनोरंजन,158,महाराष्ट्र,12593,महाराष्ट्र सातारा,33,मुंबई,3462,विदेश,637,संपादकीय,1475,सातारा,3166,
ltr
item
लोकमंथन : Lokmanthan : Latest Marathi News Live, Marathi News Updates: अर्ध्या अवकाशाचा छळ
अर्ध्या अवकाशाचा छळ
https://1.bp.blogspot.com/-I2pPB3NV-XM/X_LsoAm1wBI/AAAAAAABmlU/rY0ibhLBCNcFlwEDTMQRmKfTVruR3R8fACLcBGAsYHQ/s0/download.jpg
https://1.bp.blogspot.com/-I2pPB3NV-XM/X_LsoAm1wBI/AAAAAAABmlU/rY0ibhLBCNcFlwEDTMQRmKfTVruR3R8fACLcBGAsYHQ/s72-c/download.jpg
लोकमंथन : Lokmanthan : Latest Marathi News Live, Marathi News Updates
https://www.lokmanthan.com/2021/01/blog-post_470.html
https://www.lokmanthan.com/
https://www.lokmanthan.com/
https://www.lokmanthan.com/2021/01/blog-post_470.html
true
1708963956808886337
UTF-8
Loaded All Posts Not found any posts VIEW ALL Readmore Reply Cancel reply Delete By Home PAGES POSTS View All RECOMMENDED FOR YOU LABEL ARCHIVE SEARCH ALL POSTS Not found any post match with your request Back Home Sunday Monday Tuesday Wednesday Thursday Friday Saturday Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat January February March April May June July August September October November December Jan Feb Mar Apr May Jun Jul Aug Sep Oct Nov Dec just now 1 minute ago $$1$$ minutes ago 1 hour ago $$1$$ hours ago Yesterday $$1$$ days ago $$1$$ weeks ago more than 5 weeks ago Followers Follow THIS PREMIUM CONTENT IS LOCKED STEP 1: Share to a social network STEP 2: Click the link on your social network Copy All Code Select All Code All codes were copied to your clipboard Can not copy the codes / texts, please press [CTRL]+[C] (or CMD+C with Mac) to copy Table of Content